ADRIAAN VAN DER ENDE

1920 geb. op 11 juni in Scheveningen , tot ca 1926 opgegroeid op Java, waar zijn vader als scheepsbouwer werkte. In 1937 eerst een opleiding scheepsbouw bij zijn vader in Lübeck en vanaf 1940 studie aan de TH Hannover.

De beeldhouwer Adriaan van der Ende uit Fischerhude had zijn kunst-opleiding aan de toenmalige "Kunsthochschule Bremen". Hij was daar leerling in dezelfde tijd als de in Fischerhude zetelende schilder en Kokoschka Professor Hans Maiboden.
In 1950 debuteerde hij met een eerste tentoonstelling in de "Kustschau Fischerhude".
In hetzelfde jaar nam hij deel aan een wedstrijd "Junge Kunst
in Niedersachsen". In deze wedstrijd kwam hij als winnaar tevoorschijn.
Er volgde een tijd van intensieve discussie met portret-, stilleven- en landschapsschilderen.
Na een studieverblijf in Florence, waar hij Marino Marini leerde kennen, besloot hij om zich toe te leggen op beeldhouwen.
Daarmee werd de openbare ruimte zijn werkterrein. In de zestiger jaren volgden deelnames aan openbare aanbestedingen en daaruit voortkomende opdrachten voor kunst aan kerken, scholen, ziekenhuizen, publieke zwembaden en banken.
Vanaf het wintersemester 1979 to zomersemester 200 was hij docent beeldhouwen  en vormgeving in de faculteit Esthetica/Communicatie van de universiteit Bremen.